Thursday, June 04, 2009

ഞാനും പൈത്തണും തൊണ്ടവേദനയും


കണ്ടമാനം പുലികള്‍ വിഹരിക്കുന്ന ഒരു കാടാണല്ലോ ഈ ബൂലോകം. കുറേ കാടന്മാരും ഉള്ളതിനാലാണു കാടെന്നു പറഞ്ഞതു്.

ഈ പുലികള്‍ വിഹരിക്കുന്നിടത്തു് വിവരക്കേടു് പറഞ്ഞാല്‍ നല്ല പ്രഹരം കിട്ടും. എന്നാലും എന്നാലാവുന്ന ഒരിത്തിരി പറയാമല്ലേ! :)

രണ്ടു ഭാഷയെങ്കിലും അറിയാത്ത ആരും തന്നെ ബൂലോകത്തില്ല എന്നാണെന്റെ ഒരു കണക്കുകൂട്ടല്‍. എല്ലാരും അധികം സംസാരിക്കുന്നതോ കമ്പ്യൂട്ടറുകളോടും – അല്ലേ?

എന്നാല്‍ നമ്മളില്‍ എത്ര പേര്‍ക്കു കമ്പ്യൂട്ടറിനറിയാവുന്ന ഭാഷയറിയാം? (കുറേപേരൊക്കെ സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ ഇഞ്ചിനീരന്മാരും ഒക്കെ ആണെങ്കിലും അവരുടെ നിലവാരം ഊഹിക്കാവുന്നതാണു്)

ഞാന്‍ കുറേകാലമായി ഈ കൊട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടു് – കഷ്ടി 7-8 ഭാഷകളോളം (കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ) എന്റെ കൈക്കരുത്തറിഞ്ഞു. ഇപ്പൊ പലതും മറന്നു പോയിത്തുടങ്ങി. നന്നായി അറിയാവുന്നവ രണ്ടെണ്ണം മാത്രം.

അതിലൊരെണ്ണം ഞാനിവിടെ കുട്ട്യോളെ (ബാച്ചികളെയും, മാസ്റ്റേഴ്സിനെയും) പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആ ഭാഷയുടേ പേരാണു പൈത്തണ്‍ (പൈത്തഗോറസിന്റെ ബന്ധുവാണോ ഈ പൈത്തണ്‍ എന്നായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ചോദ്യം – അല്ലാ, അമ്പതുകളുടെ പാതിയില്‍ ജനിച്ചു, അമ്പതുകളുടെ മധ്യത്തിലെത്തി നില്‍ക്കുന്ന അച്ഛന്‍ അതു ചോദിക്കണമെങ്കില്‍ ഒരു പുലി തന്നെ ആയിരിക്കണ്ടേ?)

എന്തായാലും പൈത്തഗോറസിന്റെ ആരുമല്ല.

ഇതു വരെ പഠിച്ച ഭാഷകളില്‍ ഏറ്റവും നല്ലതിതു തന്നെ. പഠിക്കാനെളുപ്പം, ഉപയോഗിക്കാന്‍ ശക്തം, അതി സുന്ദരം! കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സംബന്ധമായ എന്തെങ്കിലും പഠിക്കുന്നവര്‍ ഇതു പഠിക്കുന്നതു് നല്ലതായിരിക്കും. (ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്നതു് ഇതിന്റെ ലോഗോ)

സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠനം നടത്താത്തവര്‍ ആണു തലകുത്തി മറഞ്ഞു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സമ്പ്രദായങ്ങള്‍ പഠിക്കേണ്ടതു്.

ഉദാഹരണത്തിനു: എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തു്, ആസ്ട്രോണോമിയില്‍ ഗവേഷക, കമ്പ്യൂട്ടറുകളുമായില്‍ മല്പിടുത്തം നടത്തുന്നതു കാണുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോകാറുണ്ട് - ഏതെങ്കിലും ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഭാഷ പഠിക്കാന്‍ - എന്നാലല്ലേ ഈ കുന്ത്രാണ്ടത്തിനോട് വൃത്തിയായി സംസാരിക്കാന്‍ പറ്റൂ.

ഞാനൊക്കെ പറഞ്ഞാലെന്തു വില? ആരു പഠിക്കാന്‍? ബുദ്ധിമുട്ടട്ടെ. ആര്‍ക്കു ചേതം? :)

ഈ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ സ്വഭാവം നമ്മുടെ എന്‍. എഫ്. വര്‍ഗ്ഗീസിന്റെ ഒക്കെ പോലെയാ. മക്കളേ, നല്ലവനുക്കു ഞാന്‍ നല്ലവന്‍. കെട്ടവനുക്കു ഞാന്‍ മഹാകെട്ടവന്‍.

ഈ പറഞ്ഞ ഉപദേശം കമ്പ്യൂട്ടറുകളെ തെറിവിളിക്കുന്ന എല്ലാര്‍ക്കും ബാധകമാ. ബുദ്ധിയില്ലാത്ത പാവം ജീവികളല്ലേ കമ്പ്യൂട്ടറുകള്‍, നന്നായി പറഞ്ഞു കൊടുത്താല്‍, എല്ലാം നന്നായി നടക്കും.

അപ്പൊ, പറഞ്ഞു വന്നതു്, ഞാന്‍ നന്നായി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു.

ചെറിയ ജലദോഷം ഉണ്ടായിരുന്ന എനിക്കു ഇന്നത്തെ ഒന്നര മണിക്കൂറ് ക്ലാസ്സെടുത്തു വന്നപ്പോള്‍, ചെറിയ ഒരു തൊണ്ടവേദന.

അതു (തൊണ്ടവേദനക്കഥ) എല്ലാരോടും പറയാന്‍ വന്നതാ. അപ്പൊ ബാക്കി കഥകൂടി പറഞ്ഞെന്നു മാത്രം. :)

എന്നു, സ്വന്തം കല്ല്.

വാല്‍ക്കഷണം: ഞാനിവിടെ കുട്ടികളെക്കൊണ്ട്, നമ്മുടെ ഉമേഷേട്ടന്റെ കമ്പനി പൂട്ടിക്കാനായി ഒരു സോഫ്റ്റ്വെയറ് ഉണ്ടാക്കിക്കാന്‍ പോവാണു. ഒരു സെര്‍ച്ച് എഞ്ചിന്‍ :) ഞങ്ങളു കൂട്ട്യാ‍ല്‍ക്കൂട്വോ എന്നൊന്നു നോക്കട്ടെ.

Tuesday, May 19, 2009

ശങ്കരാടിയും ഞാനും പിന്നെ അടൂരും

ഇമ്മിണി നാളായി ഈ വഴിക്കൊക്കെ വന്നിട്ട്. ടൈം ഇത്തിരി കമ്മിയായിരുന്നു. അതു മാത്രമല്ലാട്ടോ… ആശയ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ വിപരീതവും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്തെല്ലാം എഴുതും എന്നൊരു ശങ്ക.

എന്നാല്‍ ആശയങ്ങളില്‍ അധികവും സെന്‍സര്‍ ചെയ്യാന്‍ സെന്‍സര്‍ ബോര്‍ഡിന്റെ ഉത്തരവുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ഒന്നും എഴുതിയില്ല.

അതിനിടയില്‍ ഒരു വീടുമാറ്റവും നടന്നിരുന്നു.. ഇന്നു അതാണു് വിഷയം.

കഴിഞ്ഞ മാസം ഏതാണ്ടിതേ സമയത്ത് എനിക്കൊന്നു വീടുമാറാന്‍ തോന്നി. മ്യൂണിക്കില്‍ പുതിയ വീടു് കണ്ടെത്തല്‍ എളുപ്പമല്ല എന്നൊരു കിംവദന്തി/കേട്ടുകേള്‍വി ഉണ്ടെങ്കിലും എനിക്കു അന്വേഷണം തുടങ്ങി 2 ദിവസത്തിന്നുള്ളില്‍ പുതിയ സ്ഥലം കിട്ടി.

ഭാര്യ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടു പോയ, 64 വയസ്സുകാരനായ ഒരു റിട്ടയേര്‍ഡ് പോലീസുകാരന്‍ – അയാളാണെന്റെ ലാന്‍ഡ്‌ലോര്‍ഡ്. ഞാനും അദ്ദേഹവും ഒരു ഇറാനിപ്പയനും ഒരു കൂരയ്ക്കു് കീഴില്‍.  ഒരോരുത്തര്‍ക്കും സ്വന്തമായി ഓരോ മുറി; പിന്നെ അടുക്കള, കുളിമുറി എന്നിവ പങ്കുകച്ചവടം.

ഇറാനിപ്പയന്‍ പയ്യന്‍ ഒന്നുമല്ലാട്ടോ – 38 വയസ്സായി… ഇപ്പൊ ചെയ്യുന്നത് 3-ആമത്തെ മാസ്റ്റേഴ്സ്. ഒരേ ഒരു കുഴപ്പം മാത്രമുള്ളതെന്തെന്നാല്‍, ഇപ്പോഴും വീട്ടീല്‍ നിന്നാ സാമ്പത്തിക സപ്പോര്‍ട്ട്. പിതാശ്രീക്കവിടെ വല്ല ഏണ്ണക്കിണറിന്റെ ബിസിനസ്സായിരിക്കും. :)

ഒരു “സല്‍ഗുണം” ഉള്ളതെന്താന്നു വെച്ചാല്‍ – എല്ലാ നാലു വാക്കുകളില്‍ ഒരെണ്ണം ഷിറ്റ്, അല്ലെങ്കില്‍ f*ck ഇതായിരിക്കും. എനിക്കാണെങ്കില്‍ അസഭ്യം പറച്ചില്‍ തീരെ ഇഷ്ടമല്ല. ആളൊരു പാവമൊക്കെയാണെങ്കിലും ഇതെനിക്കു് ഇഷ്ടമല്ല. അതു കാരണം ഞാന്‍ അധികം മിണ്ടാന്‍ പോവാറില്ല.

പിന്നെ ഉള്ള ഒരു കുഴപ്പം ഒരു സ്വീഡന്‍ പ്രേമമാണു്. കുറച്ചു കാലം സ്വീഡനില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്, സ്വീഡന്‍-സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് ഇല്ലാത്തതൊക്കെ മുകളില്‍ പറഞ്ഞ രണ്ടു വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നം. ഉള്ളതു കൊണ്ട് സന്തോഷമായി ജീവിച്ചൂടേ?

ഇനി നമ്മുടെ പോലീസങ്കിള്‍ ആവട്ടെ, ഒരു രസികനാണു്. ഇവിടെ ആണു് ശങ്കരാടി കടന്നു വരുന്നതു്. അനിയത്തിപ്രാവിലെ മിലിട്ടറി അങ്കിള്‍ തന്നെ. ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തോടു് ജര്‍മ്മനില്‍ സംസാരിക്കുന്നതിനാലാവാം എന്നോടു അത്യാ‍വശ്യം ഫ്രണ്ട്‌ലിയാണു്.

(സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ പുട്ടിനു നാളികേരം ചേര്‍ക്കുന്ന പോലെ അതെ/ശരിയാണു്/ഉവ്വോ?/ശരിക്കും?/അതിമനോഹരം/തീര്‍ച്ചയായും എന്നൊക്കെ ഇടക്ക് പറയണം എന്നേ ഉള്ളൂ. ബാക്കിയൊക്കെ ആളു തന്നെ പറഞ്ഞോളും. അതും “അന്നു സെവെന്റി ത്രീയില്‍ ഞാന്‍ ബെര്‍ലിനില്‍ ആയിരുന്നപ്പോള്‍..” – ഇതാണു് റേയ്ഞ്ചു് )

ഒരു ദിവസം രാവിലെ പുള്ളി നമ്മുടെ ഇറാനിയെ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു പറഞ്ഞു – “ഇപ്പൊ ഇറങ്ങണം ഇവിടുന്നു്. നീ വാടക തന്നിട്ടില്ല.. ഇതു സത്രമല്ല എന്നൊക്കെ”. പാവം ഇറാനി – അവന്‍ താമസിക്കാന്‍ വരുന്നതിനു മുമ്പ് വാടക കൊടുത്തപ്പോള്‍ അങ്കിള്‍ പറഞ്ഞതാണു് സാവകാശം മതി, ആദ്യം കയറിത്താമസിക്കാന്‍. :)

എന്തായാലും ഇറാനി പേടിച്ചു – അവന്‍ പറയുന്നത് ഇതാണു് – “ഷി**! ഞാന്‍ എല്ലാം പായ്ക്കു ചെയ്തു വെക്കാം.. എന്നാ, എപ്പോഴാ ഇറങ്ങാന്‍ പറയാ എന്നറിയില്ലല്ലോ”, എന്നു.

എനിക്കെന്തായാലും പേടിയൊന്നും ഇല്ല. എന്നാലും ഒരിത്തിരി സോപ്പിടുന്നതില്‍ വിരോധം ഇല്ലല്ലോ. അയാളു ചുമ്മാ ഒരു കിറുക്കിനു പറയുന്നതാണു്. ആളു ശുദ്ധപാവമാ.

ഉദാഹരണത്തിന്നു്: ഇന്ന് എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് വരുന്നുണ്ട് എന്നെക്കാണാന്‍. ഒരിടത്തു പോകുന്ന വഴിക്കു് ഇന്നു രാത്രി എന്റെ കൂടെ തങ്ങുന്നു. അപ്പൊ, ഞാന്‍ ഇന്നലെ നമ്മുടെ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തു പറഞ്ഞു … ഇങ്ങനെ ഒരു സുഹൃത്തു് വരുന്നുണ്ട്. (സീനുണ്ടാക്കരുതല്ലോ ഒരാള്‍ക്കേ വാടകക്ക് തന്നിട്ടുള്ളൂ എന്നൊക്കെ) …

പോലീസങ്കിള്‍ പറഞ്ഞു – “സുഹൃത്തുക്കളാവുമ്പോ ഇന്നു വന്നു നാളെ പോയാലെങ്ങനെയാ? ഒരു 3-4 ദിവസം ഒക്കെ നിക്കണ്ടേ… ഒരു 3-4 ദിവസം കൂടെ നിര്‍ത്തിയിട്ടു വിട്ടാല്‍ മതി” എന്നു്. ഇതാ‍ണു പുള്ളീക്കാരന്‍. (ഇനി ഇന്നറിയാം ബാക്കി :) )

ഇനി അടൂര്‍.

ഇവിടെ മ്യൂണിക്കില്‍ അടൂര്‍ ചലച്ചിത്ര മേള. രണ്ടു സിനിമകള്‍ കണ്ടു, ഇന്നു എലിപ്പത്തായം – ഈ സുഹൃത്തു വരുന്നതിനാല്‍ അതു കാണാന് പോവാനാവില്ല. എന്നാലും ബാക്കിയുള്ളവ കാണണം – മതിലുകള്‍, നിഴല്‍ക്കുത്ത് … മുതലായവ.

അപ്പൊ, തിരക്കില്‍ എഴുതിയ കാരണം പോളിഷിങ്ങൊന്നും ഇല്ല. കിട്ടിയ പോല വായിക്കൂ… പരാതി പറയാതെ, തോന്നിയ പോലെ കമന്റൂ.

(താഴെ ഉള്ളതു് 2-3 സംശയാലുക്കളെ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണു്)

PS. ചോദിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട; അതെ സുഹൃത്ത് പെണ്‍കുട്ടിയാണു്. ‍

Sunday, April 19, 2009

പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള .. … .. (അയ്യേ നാണമാകുന്നു)


മജീഷ്യന്‍ പല ട്രിക്കുകളും കാണുച്ചു. തൂവാലയെ മന്ത്രവടിയാക്കി മാറ്റി... കെട്ടിട്ടുവെച്ച ഉറുമാലുകളെ മാ‍ന്ത്രികവിദ്യയാല്‍ സ്വതന്ത്രരാക്കി... അങ്ങനെ പലതും...

പിന്നെ മിഠായിത്തൊലിയെ മിഠായി ആക്കി മാറ്റി..

എന്നിട്ടു ഒരു ട്രിക്കിനു അദ്ദേഹം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... എനിക്കൊരു സഹായിയെ വേണം... സന്ദീപിനു വിരോധമില്ലെങ്കില്‍ സ്റ്റേജിലേക്കു വരൂ എന്നു്...

ഞാന്‍ കയറിച്ചെന്നു... ഒരു മാന്ത്രിക കൊട്ട പോലൊരു സംഭവം എടുത്തിട്ടു് അദ്ദേഹം എല്ലാവര്‍ക്കും കാണിച്ചു കൊടുത്തു... ശൂന്യമായ ഒരു കൊട്ട... എനിക്കും കാണിച്ചു തന്നു... തീര്‍ത്തും ശൂന്യം.

അതിന്റെ വശത്തു കൈ വെച്ചു് എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു എന്നോടു്.

ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചു... സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഞാനൊന്നും തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചില്ല...

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞു കണ്ണുതുറന്ന എന്നോടു് കൊട്ടക്കുള്ളില്‍ കൈയ്യിട്ടു് ആഗ്രഹിച്ച സാധനം എടുത്തോളാന്‍ പറഞ്ഞു...

ഞാന്‍ കയ്യിട്ടപ്പോഴോ!! ഒരു പിങ്ക് ബ്രേസിയര്‍ :(

ആകെക്കൂടെ ഇത്തിരി മാനമേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... ഞാനൊരു പഞ്ചാരയാണെന്നും വായ്‌നോക്കി ആണെന്നും പരക്കെ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയുണ്ട്.. ഇതിപ്പൊ ഞാന്‍ ഒന്നും ആഗ്രഹിച്ചില്ല എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പോലും അരും വിശ്വസിക്കില്ല...

ഇനി ഒരു രഹസ്യം ... പരിപാടിക്കൊരു 10-15 മിനിട്ടു് മുമ്പ് മജീഷ്യന്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞിരുന്നു... ഇതാണു് സംഭവം എന്നു്. കാണികളില്‍ പുള്ളിക്കു് പിടിച്ചതു് എന്നെയായിരിക്കണം ... അത്യാവശ്യം നല്ല തൊലിക്കട്ടി ഉള്ള ആളെയല്ലേ കളിയാക്കാന്‍ പറ്റുള്ളൂ.. അതാണു് സംഭവം.. എന്തായാലും കലക്കി.

ജര്‍മ്മനില്‍ ഒരു പഴമൊഴി ഉണ്ട്... "Was sich neckt, das liebt sich" - എന്നു്.. അര്‍ത്ഥം എന്തെന്നാല്‍.. നിങ്ങള്‍ എന്തിനെയെങ്കിലും കളിയാക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍... അതിനെ ഇഷ്ടമുള്ളതു കൊണ്ടാണു് കളിയാക്കുന്നതു് എന്നു്… അതു കൊണ്ടുതന്നെ ചെറിയ കളിയാക്കലുകളെ ഒക്കെ ഞാന്‍ നല്ല തമാശ ആയിട്ടേ എടുക്കാറുള്ളൂ.

ഇന്നെന്റെ ദിവസമായിരുന്നു - മ്യൂണിക് കേരളസമാജം വക വിഷു ഈസ്റ്റര്‍ ആഘോഷങ്ങളുടെ ദിവസമായിരുന്നു ഇന്നു്.

എന്തൊക്കെ പറയണം എന്നറിയില്ല...  എന്നാലും ഒരു രണ്ടു വാക്കു പറയാതെ പോകാന്‍ വയ്യ. എന്റെ വായനക്കാരില്‍ അധികവും പ്രവാസികള്‍ ആണെങ്കിലും ഇത്രയും നല്ലൊരു ആഘോഷം നിങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായിക്കാണില്ല.. ഇനി പ്രവാസികളല്ലാത്തവര്‍ക്കും അറിയണ്ടേ എന്താണു് നടക്കുന്നതു് എന്നു്.

ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും രാവിലെ ഒരു പതിനൊന്നു പന്ത്രണ്ടോടെ ഒത്തുചേര്‍ന്നു. ആദ്യം ഭക്ഷണം തന്നെ  ആയിരുന്നു പരിപാടി.

എന്നും അതിന്റെ ചുമതല ജോണിച്ചേട്ടനും ബേബിച്ചേച്ചിക്കും തന്നെ... ഇങ്ങനെയുള്ള പരിപാടികള്‍ക്കു ഭക്ഷണം ശരിപ്പെടുത്തുന്നവരെ സമ്മതിക്കുക തന്നെ വേണം .... ഡസന്‍ കണക്കിനു ആള്‍ക്കാര്‍ വരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും വെറുതെ ഇരുന്നു കുറ്റം പറയാനും... ഇതൊക്കെ ഒരുക്കുന്നവര്‍ക്കോ ഒരു പ്രശസ്തിയും ഇല്ല... ആരും തന്നെ അവരെ അറിയുന്നും ഇല്ല. നല്ല സന്മനസ്സും ക്ഷമയും ഉള്ളവര്‍ക്കേ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ...

പിന്നെ ഒരു കുറുബാന... (പള്ളിയിലല്ലേ പരിപാടി) :)

പിന്നെയാണു് കലാപരിപാടികള്‍... ഇന്നത്തെ ഒരു അവതാരകന്‍ ഞാനായിരുന്നു. വലിയ തരക്കേടില്ലാതെ ചെയ്തെന്നു തോന്നുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ ഞാനൊന്നു രണ്ടു പാട്ടും പാടി... ഒരു പാട്ടിനു ചുവടും വെച്ചു.... (ചുവടൊന്നും അല്ല.. മോഹന്‍ലാലായി അഭിനയിക്കല്‍ ആയിരുന്നു എന്റെ ചുമതല..) നന്നായിരുന്നു എന്നാണു് തോന്നുന്നതു്. എന്തായാലും പാട്ടിനു ചുവടു വെച്ച എന്റെ സുഹൃത്തു് 'മണി' കലകലക്കി. :) )

ഓമലാളെക്കണ്ടു എന്ന പാട്ടും, ഇന്ദുലേഖ കണ്‍‌തുറന്നു എന്ന പാട്ടും ആണു് ഞാന്‍ പാടിയതു്.. കരോക്കെ ഒക്കെ വെച്ചായിരുന്നു. അത്ര നന്നായി എന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കില്ല.. തരക്കേടില്ലായിരുന്നു എന്നു് തോന്നുന്നു.. എന്നാലും സഭാകമ്പം, നാണം എന്നീ സല്‍ഗുണങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ എനിക്കൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല...

എന്തിനധികം പറയാന്‍ ഈ രണ്ടു പാട്ടും പാടിയതിന്റെ പേരില്‍ അമ്മുഓപ്പോളുടെ കളിയാക്കലിനും ഇരയായി ഞാന്‍. പിന്നെ മുകളില്‍ പറഞ്ഞ പോലെ... എന്നെ ഇഷ്ടമുള്ളതു കൊണ്ടല്ലേ കളിയാക്കുന്നതു്... അതു തന്നെ ഒരു സന്തോഷമല്ലേ?

ഇവിടെ മ്യൂണിക്കില്‍ വന്നു പരിചയപ്പെട്ട ആളുകളില്‍ ഒന്നാം നിരയില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരാണ്‍  അമ്മുച്ചേച്ചിയും കുഞ്ഞന്‍‌ചേട്ടനും..  എന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ നല്ല ചക്കര മനുഷ്യര്‍ (അവര്‍ക്കു ആകെ ഒരു കുറവുള്ളതു് ഈ ബ്ലോഗ്ഗ് വായിക്കുന്നു എന്നതാണു്.)

ആള്‍ക്കാ‍രെക്കൊണ്ടു് കലാപരിപാടികള്‍ ചെയ്യിപ്പിക്കുക എന്നതു് എളുപ്പമുള്ള പണിയല്ല. അതാണീ അമ്മു കുഞ്ഞന്‍ ദമ്പതികളുടെ പണി :) ആള്‍ക്കാരുടെ പിന്നാലെ നടക്കണം.. നല്ല എനര്‍ജിയും എന്തൂസിയാസവും വേണം. 

സ്റ്റേജില്‍ കയറി, കാണികളെ ഉപദ്രവിക്കുക എന്നതു് എനിക്കാണെങ്കില്‍ ഇഷ്ടമുള്ള പണിയും... :) അങ്ങനെയാണു് ഞാനിവരുടെ കയ്യില്‍ പെട്ടതു്.  :)

അതു പറഞ്ഞപ്പോഴല്ലേ ഓര്‍ത്തതു്.. ഇന്നൊരു നല്ല സുന്ദരിക്കുട്ടിയെ കണ്ടു. ഒരു നല്ല തിരുവനന്തപുരം മലയാളിപ്പെണ്‍കുട്ടി... സുന്ദരി, നല്ല വായനാശീലം, നല്ലകുട്ടി. നന്നായി പാടുകയും ചെയ്യും. (ആള്‍ക്കാരെ സ്റ്റേജില്‍ കയറ്റുന്ന കഴിവെനിക്കും ഉണ്ടെന്നാണു തോന്നുന്നതു് – ഞാനല്ലേ പറഞ്ഞു പാടിച്ചതു്)

ഇനിയല്ലേ സന്തോഷമുള്ള കാ‍ര്യം വരുന്നതു്. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ സുന്ദരനെയും  സുന്ദരിയെയും കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള മത്സരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ നമ്മുടെ ഈ സുന്ദരിക്കുട്ടി വോട്ടു് ചെയ്തതു് എനിക്കായിരുന്നു. (ഞാനും മറ്റൊരു 'സുന്ദരനും' ഒന്നാം സ്ഥാനം പങ്കിടുകയും ചെയ്തു!... ഞാനാണു് സുന്ദരനെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യം ആലോചിക്കണ്ടല്ലോ അല്ലേ!?) ;)

അപ്പൊ എല്ലാം കൊണ്ടും ഒരു നല്ല ദിവസം.. ഈ ദിവസത്തിന്,  ഞാന്‍ മുകളില്‍ പറഞ്ഞ ആള്‍ക്കാര്‍ക്കു നന്ദി പറഞ്ഞേ തീരൂ. ഈ ലോകത്തില്‍ അധികവും നല്ല ആള്‍ക്കാരാണു്.. എന്നാല്‍ വളരെ വളരെ വളരെ നല്ല ആള്‍ക്കാര്‍ കുറച്ചേ ഉള്ളൂ... അങ്ങനെയുള്ള കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കളെ കിട്ടാന്‍ ഭാഗ്യം തന്നെ ചെയ്യണം ... ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു! :)

(ബോറടിച്ചോ? സാരല്ല്യ... ഇടക്കൊക്കെ രസിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതല്ലേ.. വല്ലപ്പോഴും ബോറടിപ്പിക്കേം ചെയ്യണ്ടേ?)

സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ, ഞാന്‍, കരിങ്കല്ല്.