കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിലെ എന്റെ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടു്... “ഒന്നും പറ്റിയില്ലേ” എന്നു പലരും വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതായിരുന്നു... ആരെങ്കിലും എനിക്കെതിരേ കൂടോത്രം വല്ലതും ചെയ്യും എന്നു്.
എന്തായാലും കൂടോത്രം ഫലിച്ചു... എനിക്കു് മറ്റൊരപകടം സംഭവിച്ചു. ഇത്തിരി ഈണത്തിലായിപ്പോയീ എന്നു മാത്രം ... :(
ഏതാണ്ടു 10 ദിവസം മുമ്പ് എന്റെ സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ട ഇരുചക്രവാഹനത്തില് (സൈക്കിളില്) കോളേജിലേക്കു് പോവുകയായിരുന്നു ഞാന്.. മഴ പെയ്തു വഴി നനഞ്ഞുകിടഞ്ഞിരുന്നതിനാല്.. അധികം വേഗതയിലായിരുന്നില്ല ഞാന്...
അങ്ങനെ പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് ഞാന് കണ്ടു... അതാ വലതു വശത്തെ സ്ട്രീറ്റില് നിന്നും ഒരു പച്ച കാര് വരുന്നു. പെട്ടെന്നു തന്നെ എനിക്കു മനസ്സിലായി... ഒരു ഇടി ഉറപ്പാണെന്നു്. മനസ്സിലായി എന്നതു കൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ചൊരു ഉപകാരം ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ?
അറിഞ്ഞിടത്തോളം വെച്ചു എന്റെ തെറ്റല്ല... (കാരണം ... സൈക്കിളും കാല്നടക്കാരും ഒക്കെ പോയിട്ടേ വലിയ വണ്ടികള് പോകാവൂ ... സിഗ്നല് ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളില്) - ഇനി ഇപ്പൊ പോലീസ് തീരുമാനിക്കട്ടെ ആരുടെ തെറ്റാണെന്നു്.
അപ്പൊ പറഞ്ഞ് വന്നതു കാറിനെ കുറിച്ചു.. അവന് പാഞ്ഞുവരികയും എന്റെ വലതു വശത്തു് ആഞ്ഞിടിക്കുകയും ചെയ്തു... എല്ലാം വളരേ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.. ഞാന് തെറിച്ചു വീണു... സൈക്കിളും തെറിച്ചു പോയീ... (ഇനി ആ സൈക്കിള് ഉപയോഗിക്കാന് പറ്റുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല -- ആരെങ്കിലും കണ്ണുവെച്ചതാണോ?) ;)
പിന്നെ അവിടെ നടന്നതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അധികം പറയുന്നില്ല... സഹൃദയരായ നാട്ടുകാര് ആംബുലന്സ് വിളിച്ചു വരുത്തി.... എന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിലാക്കി.
വലതു കാലിലെ വണ്ണക്കുടത്തിലായിരുന്നു ഇടി ... രണ്ടു എല്ലുകളും ഒടിഞ്ഞിരുന്നു - തരക്കേടില്ലാത്ത രീതിയില്... :( ... ഒരു ചെറിയ ഓപറേഷനിലൂടെ ഡോക്ടര്മാര് എന്റെ കാലില് കമ്പിയിട്ടു.. ഒരു വര്ഷത്തോളം ആ കമ്പി അവിടെ കിടക്കണമത്രേ..
പിന്നെയാണത്രേ പ്രശ്നം വഷളായതു് -- ഓപറേഷന് കഴിഞ്ഞു ബോധം തെളിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയില് ഞാന് വായിലെ ഓക്സിജന് ട്യൂബ് കടിക്കുകയും ... ഓക്സിജന് കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള് ആഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുകയും .. എന്റെ തന്നെ ശ്വാസകോശത്തിനു കേടു വരുത്തുകയും ചെയ്തൂത്രേ!! ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കോ?
{അതു മുരിങ്ങക്കോലായിരിക്കും എന്നു കരുതിയായിരിക്കണം ഞാന് കടിച്ചതെന്നാണു് എന്റെ ഒരു (ബുദ്ധിമാനായ) സുഹൃത്തിന്റെ അനുമാനം ;) }
എന്തായാലും പ്രശ്നം വഷളായ സ്ഥിതിക്കു ... എന്നെ ICU എന്ന, പേടിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് വിട്ടു. അവിടെ ഒരു ദിവസം കുറേ ട്യൂബുകളും വയറുകളും ഒക്കെ ശരീരത്തില് ഘടിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു കൂടി...
പിന്നെ എന്നെ Casualty എന്ന, ഭീകരത കുറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്കു മാറ്റി... അതിന്റെയടുത്ത ദിവസം സാദാ റൂമിലേക്കും മാറ്റി. അപ്പോഴേക്കും വയറുകളും ട്യൂബുകളും ഓക്സിജന് മാസ്കും ഒക്കെ മാറ്റിയിരുന്നു...
റൂമിലെത്തി 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് പതുക്കെ വീട്ടിലേക്കൊക്കെ വിളിച്ചറിയിച്ചു..
അതിനു മുമ്പു തന്നെ എന്നെക്കാണാന് ഇവിടത്തെ സുഹൃത്തുകള് എല്ലാരും വന്നിരുന്നു... ഹോസ്പിറ്റലില് ആയതിന്റെ വിഷമം അധികം അറിയാതെ എന്നെ അവരൊക്കെ കൂടി നോക്കി. :)
ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ആശുപത്രിയില്.... പിന്നെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലെത്തി.... എന്താച്ചാല് .. കുറേ കാലത്തേക്കിനി എനിക്കു ശരിക്കു നടക്കാനൊന്നും വയ്യ.... ക്രച്ചസ് വെച്ചു ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടി നടാക്കാം .. കടയില് പോവാന് വയ്യ, പാചകം വയ്യ....
ക്രച്ചസ് വെച്ചു നടക്കുമ്പോള് തന്നെ നല്ല വേദനയുണ്ട്.. 4-5 ആഴ്ചകള് ക്രച്ചസിന്റെ സഹായം വേണം താനും.... :(
എല്ലാം ഒരു വിധം ശരിയാവുന്നത് വരെ ഇവിടെ ഈ ചങ്ങാതിയുടെ കൂടെയാണു താമസം...
ഈ അപകട അനുഭവം ആകെമൊത്തം ടോടല് ഒരു അനുഭവം തന്നെ ആയിരുന്നുട്ടോ... ഈ സിനിമയില് ഒക്കെ കാണുന്ന റേഞ്ചു്.
സൈക്കിളില് നിന്നു തെറിക്കുന്നു... സൈക്കിള് എന്റെ മുകളിലൂടെ തെറിച്ചു പറന്നു പോകുന്നതു കാണുന്നു...
ആംബുലന്സില് കയറ്റി സെഡേറ്റീവ് തന്നു കഴിയുമ്പോള് ഒരുഗ്രന് സ്വപ്നം ... നീറ്റ്ഷേ ഒക്കെ വന്ന ഒരു സ്വപ്നം .... മരുന്നിന്റെ ശക്തിയില് ജര്മ്മന് ഭാഷയില് തെറ്റില്ലാതെ പേശുന്നു....
ബോധം വരുമ്പോള് എതിരേയുള്ള ചുമരിലെ ക്ലോക്കില് 3:20.... ഡോക്ടര്മ്മാരോ അരൊക്കെയോ ഓടി വരുന്നു... ഓക്സിജന് മാസ്കെടുത്തു മുഖത്തമര്ത്തുന്നു..... മയങ്ങുന്നു... എഴുന്നേല്ക്കുന്നു... വീണ്ടും മയങ്ങുന്നു... സമയം പതുക്കെ...വളരേ പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു..... 8:45 വരെ അവരുടെ കൂടെ... പിന്നെ ICU... അവിടെ നിറയേ വയറുകളും ട്യൂബുകളും ... ഓക്സിജന് മാസ്കും.... എല്ലാം ....
8 വയസ്സുള്ളപ്പോള് തൃശ്ശൂര് അശ്വിനിയില് 2-3 ദിവസം കഴിഞ്ഞതാണു് ഇതിനു മുമ്പത്തെ ആശുപത്രി അനുഭവം .... അതും ഒരു അപകടം തന്നെ... ബൈക്ക് ഓടിച്ചിരുന്നതു് അച്ഛനായിരുന്നെന്നു മാത്രം... :)
അപ്പൊ ആരായാലും കൂടോത്രം ഫലിച്ചു.... വീഴ്ചയില് ഒന്നും പറ്റിയില്ല എന്ന വിഷമം മാറിയില്ലേ :)
