Monday, September 01, 2008

ആഘോഷിക്കണോ??? ചെറിയ തോതില്‍ ആവാം അല്ലേ!

 

കൂട്ടുകാരേ... അങ്ങനെ മലയാള ബൂലോകത്ത് ഞാന്‍ 50 പോസ്റ്റുകള്‍ തികക്കുന്നു... ഇതാണു് അമ്പതാമത്തേതു്‌. ജീരകമിട്ടായി (മിഠായി)

2006 ഒക്ടോബറിലാണു്‌ എന്റെ രംഗപ്രവേശം .... ആദ്യം ഒരു പോസ്റ്റ് ഞാന്‍ ജീരകമിട്ടായി (മിഠായി)എന്ന പേരില്‍ ജീരകമിട്ടായി എന്നു പേരുള്ള ബ്ലോഗ്ഗില്‍ തന്നെ എഴുതി.. അതായിരുന്നു തുടക്കം ... 

2 ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ .. ഞന്‍ കരിങ്കല്ലായി രൂപം മാറി. നമ്മുടെ വെറ്റരന്‍ ബ്ലോഗ്ഗര്‍ കണ്ണൂസ് മാത്രമേ അതു കണ്ടുള്ളൂ എന്നാണെന്റെ ഓര്‍മ്മ.

അന്നൊന്നും ബൂലോകം ഇതു പോലെ അല്ല.. ഇത്രയധികം ആള്‍ക്കാരൊന്നും ഇല്ല. കുറച്ചു പേരേ ഉള്ളൂ.. "മൊത്തം ചില്ലറ", "കൊടകരപുരാണം" "ഇടിവാള്‍" ഇതൊക്കെ തന്നെ ഫേയ്മസ് ആള്‍ക്കാര്‍ ...

കുറച്ചു കാലം (ഒരു മാസം) തരക്കേടില്ലാതെ ബ്ലോഗ്ഗി... ആയിടക്കായി ബൂലോകത്ത് ആള്‍ക്കാര്‍ തല്ലു കൂടാന്‍ തുടങ്ങി, അമേരിക്കന്‍ ബ്ളോഗ്ഗേഴ്സ് ... ഗള്‍ഫ് ബ്ളോഗ്ഗേഴ്സ് എന്നൊക്കെ ചേരി തിരിവും.

നമ്മള്‍ ഇതിലൊന്നും പെടാത്ത ടീം ... മാത്രമല്ല.. അടിക്കും ഇടിക്കും എന്നൊക്കെ ഭീഷണികള്‍‌.., പാര്‍ലമെന്റില്‍ പറയാന്‍ കൊള്ളാത്ത വാക്കുകള്‍ ഒക്കെ വിളിക്കുക (ഒന്നും എന്നെയല്ലാട്ടോ ) മുതലായ കാര്യങ്ങളാല്‍ എനിക്കെന്തോ ഒരു സുഖം തോന്നിയില്ല...

ഞാന്‍ സുന്ദരമായ ആംഗലേയ ബ്ളോഗിലേക്കു തന്നെ തിരിച്ചു പോയി. (അവിടെ ഇപ്പൊ ഏകദേശം ഇത്രയും കാലം കൊണ്ട് 188 പോസ്റ്റുകള്‍ ഉണ്ട്‌‌)

പിന്നെ വല്ലപ്പോഴും വരാറുണ്ടെന്നു മാത്രം ... കൃത്യമായി വായിച്ചിരുന്നെങ്കിലും കമന്റാറില്ലായിരുന്നു... എന്നാലും വല്ലപ്പോഴും എഴുതുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മലയാളം ബൂലോകത്ത് ഒരു പുതിയ തലമുറ വളരാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ വീണ്ടും ഇത്തിരി കൂടുതല്‍ എഴുതാനും തുടങ്ങി.

പല പ്രമുഖരേയും പോലെ കഥ/കവിത എഴുതുക എന്നതിനുള്ള ത്രാണി/കഴിവു്‌ എനിക്കില്ല. വേറേ ചില പ്രമുഖരേ പോലെ വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ ... അതും  വയ്യ...!

രാഷ്ട്രീയം (വ്യക്തിഗത കാഴ്ചപ്പാട് / അഭിപ്രായം) പോലുള്ള  സം‌ഭവങ്ങള്‍ ആണെങ്കില്‍ 99% അടിയിലേ കലാശിക്കൂ ... വസ്തുതകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അല്ലാതെ ഉള്ള ഒരു സംവാദത്തിനും ശരിക്കു പറ്റിയതല്ല ഇന്റര്‍നെറ്റ്. (Flame War)

വസ്തുതകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഉള്ളതാണെങ്കില്‍ അതൊക്കെ വിവരമുള്ളവര്‍ ആദ്യമേ എഴുതിക്കാണും ... And I don't like my blog to be a pointer to the articles I liked/read.  അങ്ങനെ ഞാന്‍ എന്റെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ ആയി ഒതുങ്ങിക്കൂടി.

അധികം ഓടി നടന്ന് കമന്റാറില്ല.., ആളെക്കൂട്ടാന്‍ ശ്രമിക്കാറില്ല, അഗ്രിഗേറ്ററുകളെ ഗൌനിക്കാറില്ല ...

പിന്മൊഴി മാറി മറുമൊഴി ആയി.. -- അതിന്റെ പിന്നിലും ഉണ്ടായിരുന്നു ആരോപണങ്ങള്‍..

അതിനിടയില്‍ ‍യാഹൂ കോപ്പിയടി നടന്നു..

ഈയടുത്തായി എനിക്കു തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... ബൂലോകം കുറച്ചു പക്വത  കൈവരിച്ച പോലെ.

എന്നാലും കോപ്പിയടിയൊക്കെ മുറയ്ക്കു നടക്കുന്നുണ്ട് ഒരു വശത്തായി... ആക്ടീവ്‌ ആയിരുന്ന സമയത്തെ കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ആവുന്ന പോലെ, ശരിയെന്നു തോന്നിയ പോലെ പ്രതികരിച്ചു..

യാതൊരു തല്ലുകൊള്ളിത്തരവും കാണിക്കാതെ ആരെയും ചീത്ത വിളിക്കാതെ, ആരുടെയും ചീത്തവിളി കേള്‍ക്കാതെ, കടിപിടി കൂടാതെ ... ഞാന്‍ അങ്ങനെ 50 തികക്കുന്നു.

ഇതിനിടയില്‍ കുറച്ചു നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെ കിട്ടി ബൂലോകത്ത് നിന്നു..

ഈ അമ്പതാം പോസ്റ്റ് ഞാന്‍ എനിക്കും .. ഇപ്പറഞ്ഞ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും ... പിന്നെ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാര്‍ക്കും ആയി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ...
നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട (ആണോ?) കരിങ്കല്ലു്‌.

ഇനി ഒരു കുഞ്ഞു തിരുത്ത് : കരിങ്കല്ലെന്ന പേരു ഞാന്‍ പരുക്കന്‍ സ്വഭാവക്കരനാണെന്നു്‌ പറയാനല്ല .. ഇത്തിരി കരളുറപ്പ് കൂടുതല്‍ ആണെന്നു കാണിക്കാനാണു -- അഹങ്കാരമായിട്ടല്ല.. പലരും സമ്മതിച്ചിട്ടുള്ളതാണു്‌. ഒന്നു ക്ളാരിഫൈ ചെയ്യണം എന്നു തോന്നി. ഒരു മുയല്ക്കുട്ടിയെ രക്ഷിച്ചപ്പൊഴോ... ഒരിത്തിരി പൈങ്കിളി ആയപ്പോഴോ ഒക്കെ .. പേരുമാറ്റണം എന്നു ചിലരൊക്കെ പറഞ്ഞു ... അതു കൊണ്ട്.. അത്രേ ഉള്ളൂ...!! :)

Sunday, August 24, 2008

കേള്‍വിയും കാഴ്ചയും ...

സുജനികയില്‍ വരേണ്ട കഥയാണിതു്‌. എന്നാലും ഇപ്പൊ ഓര്‍മ്മ വന്നപ്പോ എന്തായാലും ഇവിടെ കാച്ചാം എന്നു തോന്നി..

ഒരു പഴയ തറവാട്ടില്‍ ... എന്തോ പതിവിനു വിപരീതമായി, ഒരു പട്ടിയും പൂച്ചയും കൂട്ടുകാരായി. ഒരു ദിവസം അത്താഴമൊക്കെക്കഴിഞ്ഞ്, രണ്ടുപേരും കൂടി അടുത്തിറങ്ങിയ സിനിമകളെ കുറിച്ചു്‌ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു...

സംസാരിച്ച് സംസാരിച്ചിരുന്ന് സമയം പോയതവരറിഞ്ഞില്ല. സമയം പാതിരാത്രിയായി...

പെട്ടെന്നു്‌ നമ്മുടെ കഥാനായകന്‍ പട്ടി ദൂരെ വേലിയിലേക്കു്‌ നോക്കി നമ്മുടെ കഥാനായിക പൂച്ചയോടു പറഞ്ഞു. cat-dog-7

കുറിഞ്ഞീ... അതാ അവിടെ എന്തോ ഒരു ശബ്ദം കേള്‍ക്കുന്നു. നീ ഒരു മിനുട്ട് വെയിറ്റ് ചെയ്യ്.. ഞാന്‍ ഒന്നു നോക്കിയിട്ടു വരാം . ഈ പാതിരാത്രിക്കവിടെ എന്താണെന്നു്‌!

ഇതും പറഞ്ഞു്‌ അവന്‍ എഴുന്നേറ്റു.

അപ്പോഴെക്കും നമ്മുടെ പൂച്ച പറഞ്ഞു - ചേട്ടാ ആ ശബ്ദം കേട്ടു ചേട്ടന്‍ പോവണ്ട, അതു ആ ചുണ്ടനെലിയുടെ ഒരു രോമം കൊഴിഞ്ഞു വീണതാ. ഞാന്‍ കണ്ടു.

അവന്‍ വല്ല സെക്കെന്റ് ഷോക്കും പോയതാവും; എനിക്കും പോവായിരുന്നു; സിനിമേം കാണായിരുന്നു, അവനെയും തിന്നായിരുന്നു. പിന്നീടൊരിക്കലാവട്ടെ - എന്നു്‌.

ഇതു പണ്ടു്‌ അമ്മ പറഞ്ഞ് തന്നിട്ടുള്ള കഥയാ. പൂച്ചയുടെ കാഴ്ചശക്തിയും പട്ടിയുടെ കേള്‍വിശക്തിയും വിശേഷമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിത്തരാന്‍ .

പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും മുഴുവന്‍ എന്റെ... എന്റെ മാത്രം -- അതിലെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും എല്ലാം എനിക്കു്‌. അഭിനന്ദനങ്ങളും .. ;)

പിന്നെ... നിങ്ങളും സ്വന്തം ഇഷ്ടം പോലെ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും മാറ്റാം .. ചേര്‍ക്കാം ;)

ഇതിപ്പൊ പറയാന്‍ കാരണം?

ഞാന്‍ വീണ്ടും വീടു മാറുന്നു... (കൂടുതല്‍ പിന്നെ പറയാം ) .. ആ വീട്ടില്‍ ഒരു കുഞ്ഞു നായയുണ്ട്. അതുമാത്രല്ല 3-4 ദിവസം മുമ്പ് ഞാനൊരു എലിയ കാണുകയും ചെയ്തു. :) [ഓര്‍മ്മകള്‍ വരുന്ന വഴികളേ!! :) ]

ഈ ബ്ലോഗ് വായിക്കുന്ന എല്ല അച്ഛനമ്മമാരും സ്വന്തം കുട്ടികള്‍ക്കു്‌ ഈ കുട്ടിക്കഥ പറഞ്ഞു കൊടുക്കണം എന്നു ഞാന്‍ ഇതിനാല്‍ ഉത്തരവിടുന്നു. :)

ഇനി വേറൊരു സംഭവം - കുറച്ചു നാളായി തമിഴ് സിനിമാ ഗാനങ്ങള്‍ / നൃത്തരംഗങ്ങള്‍ യൂട്യൂബില്‍ കാണുന്ന അസുഖം ഉണ്ടു്‌.

എന്തു ഭംഗിയായിട്ടാ വിജയും സിമ്രാനും ഡാന്‍സ് കളിക്കുന്നതു എന്നറിയോ? ചില തമിഴ്‌ പാട്ടുകളുടെ വരികളും അസ്സല്‍ .വിശേഷപ്പെട്ടതു എന്നു്‌ പറയാന്‍ വയ്യ... എന്നാലും ഇത്തിരി രസം തോന്നിയ ഒന്നു-രണ്ടു വരികളിതാ താഴെ.

ഉന്‍മേല്‍ നാന്‍ കൊണ്ട കാതല്‍
എന്മേല്‍ നീ കൊണ്ട കാതല്‍
ഏതൈ നീ ഉയര്‍വാഗ സൊല്‍വായോ?

പോടാ പൊള്ളാത പയ്യാ
നംമേല്‍ നാം കൊണ്ട കാതല്‍
അതൈ നീ രണ്ടാഗ പാര്‍പ്പായാ?

എന്തൂട്ടാ അലക്കു്‌ അല്ലേ? (ജ്യോതിക + സൂര്യ)

- കരിങ്കല്ലു്‌.

Wednesday, August 20, 2008

പനിനീര്‍പ്പഴം ;)

 

കൂട്ടുകാരേ ... എനിക്കു വീണ്ടും ഇത്തിരി തിരക്കു കൂടിയ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു.

അതിനിടയില്‍ എനിക്കൊരു പരാതിയും കിട്ടിയിരിക്കുന്നു -- "വളരേ കുറച്ച് പോസ്റ്റുകളില്‍ മാത്രമേ വായനക്കാര്‍ക്ക് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ കിട്ടുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ളൂ" -- എന്നു്‌! :(

അതിനാല്‍ സമയബന്ധിതവും ഇന്‍ഫര്‍മേറ്റീവും ആയ ഒരു കൊച്ചു കാര്യം മാത്രം  -- വീണ്ടും ഒരു ചിത്രപ്പോസ്റ്റ്. :)

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കിളിവാതിലിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ കാണുന്ന മറ്റൊരു സംഭവം ആണിന്നത്തെ വിഷയം തന്നെ. ഒരു പൂന്തോട്ടം -- അവിടത്തെ ചില പൂക്കള്‍ , അതു തന്നെ! :)

ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ തിരക്കു പിടിച്ച് പോകുന്ന വഴിക്കു എടുത്ത ചിത്രങ്ങളാണു്‌. അത്ര വിശേഷപ്പെട്ടതു്‌ എന്നൊന്നും പറയാന്‍ വയ്യ.

എന്തോ ഒരു പൂവു്‌ .. സുന്ദരിയല്ലേ?

 

ഇനിയും പേരറിയാത്ത മറ്റൊരു സുന്ദരിക്കുട്ടി.

സൂര്യകാന്തീ... സൂര്യകാന്തീ സ്വപ്നം കാണുവതാരേ... അന്നു വൈകീട്ടു ഈ പാട്ടു പാടി പാട്ടു പാടി ഞാനും (എന്നെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരും ) തോറ്റു! :)

 

ഇനിയും ദാ കുറച്ചു അജ്ഞാത സുന്ദരികള്‍ ...

   

എന്തോ ഇന്‍ഫര്‍മേറ്റീവ് എന്നോ എന്തോ പറഞ്ഞ പോലെ തോന്നിയില്ലേ... ഇല്ലേ? പൂക്കളുടെ പേരു പോലും പറയാതെ എന്തു ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ ആണോ എന്തോ?

എന്നാല്‍ അതാണു അടുത്ത ചിത്രത്തില്‍

ആര്‍ക്കു വേണെങ്കിലും പോയി പൂക്കള്‍ പറിക്കാം -- പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ മുന്നില്‍ ഒരു ബോര്‍ഡ് വെച്ചിട്ടുണ്ടേ, ഒരു കുഞ്ഞു പെട്ടിയും - പണം നിക്ഷേപിക്കാന്‍

സൂര്യകാന്തിക്കു്‌ 60 പൈസ (മുമ്പ് 50 ആയിരുന്നിരിക്കണം -- മാറ്റിയെഴുതിയതു കണ്ടില്ലേ?) മറ്റു പൂക്കള്‍ക്കും 60 പൈസ തന്നെ. :)

പരസ്പര വിശ്വാസത്തിന്റെ മകുടോദാഹരണം എന്നൊക്കെയല്ലേ ഇതിനെ പറയേണ്ടതു്‌? നാട്ടിലോ മറ്റോ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ആ പൂന്തോട്ടമേ എപ്പൊ അടിച്ചോണ്ടു പോയി എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ മതി! അല്ലേ?

ഇവിടെയുള്ള പരസ്പര വിശ്വാസത്തിന്റെ കാര്യം കണ്ടാല്‍ നമ്മള്‍ പൊതുവേ ഞെട്ടും - പത്രമൊക്കെ വഴിയരികില്‍ ഒരു പെട്ടിയിലാക്കി വെച്ചിട്ടു പോവും, കൂടെ ഒരു കുഞ്ഞു പണപ്പെട്ടിയും : ആവശ്യക്കാരനു പത്രം എടുക്കാം, കാശു അവിടെ ഇടാം, പോവാം.

ഇനി മറ്റൊരു സുന്ദരിപ്പൂവും അത്തരം പൂക്കളുടെ പഴവും.

പനിനീര്‍പ്പൂവും പനിനീര്‍പ്പഴവും :)

ഇന്നത്തെ എല്ലാ ചിത്രങ്ങളും, പ്രത്യേകിച്ചു താഴേന്നു രണ്ടാമത്തെ ചിത്രം -- മുകളില്‍ പറഞ്ഞ പരാതി ഉന്നയിച്ച ആള്‍ക്കു ഡെഡിക്കേറ്റ് ചെയ്യുന്നു. :)

ഒരു തരത്തിലുള്ള നന്ദി പ്രകടനമായും അതിനെ കണക്കാക്കാം .. ;)

സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ,
-- കരിങ്കല്ല്.

PS1: The last picture was taken with Mobile phone. Not so good resolution.

PS2: All pictures (C) Sandeep Sadanandan, 2008. Anyone could use the pictures for anything but financial benefits.

PS3: എന്താ ജാട! :)

~